یکی از مهمترین دستاوردهای تغییرات ساختاری سال‌های اخیر در حوزه‌ی تکنولوژی، دسترسی سریع و پایدار به شبکه‌های کامپیوتری گسترده و راه دور است. مسیری که هر روز بیش از گذشته در آن گام می‌نهیم و از مزایای آن بهره مند می‌شویم. دسترسی به چنین امکانی از یک سو، و مشکلات مربوط به تهیه، برپاسازی، نظارت و نگهداری زیر ساخت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در شرکت‌ها از سوی دیگر، موجب استقبال روز افزون استفاده کنندگان از سرویس‌های ابری شده است.

ساختار بازرگانی از رایج‌ترین ساختارهای کسب و کار است که می‌تواند از یک فروشگاه کوچک تا شرکت‌های بسیار بزرگ چند ملیتی را شامل شود. فرآیندهای ساختارهای بازرگانی از ساختارهای تولیدی یا پیمانکاری ساده‌تر هستند اما مدیران ساختارهای بازرگانی نیازهایی دارند که ساختارهای تولیدی و پیمانکاری اصولاً با این نیازها مواجه نمی‌شوند. شاید مهمترین تفاوت، در بحث حسابداری است.

در دورانی که بازرگانی و تولید مزیت اقتصادی خود را از دست می‌دهند، ارائه خدمات از مطمئن‌ترین کسب و کارها می‌باشد. خدمات همیشه وابسته به یک سرمایه (منابع ارائه خدمات) است و ارائه خدمت بدون سرمایه‌گذاری اولیه بهره‌وری کافی نخواهد داشت. این سرمایه‌گذاری در دو قسمت ممکن است اتفاق بیفتند

نظام حسابداری بخش عمومی مجموعه‌ای از مفاهیم، مفروضات و استانداردها، ساختار و تشکیلات بخش مالی، فهرست حسابها، روش گردش عملیات، کدگذاری مراکز هزینه، دستورالعمل‌های حسابداری، نحوه رسیدگی و گزارش‌گیری مالی و مدیریتی است که برای استفاده توسط نهادها، سازمان‌ها، موسسات و شرکت‌های دولتی و متعلق به بخش عمومی طرح و اجرا شده است. این نظام از ابتدای سال 1394 دستخوش تغییرات بنیادی گردید. اصلی ترین تغییر، حرکت از نظام مالی نقدی به سوی نظام مالی تعهدی است. نظام جدید بر مبنای تعهدی استوار است؛ مبنایی كه بر اساس آن معاملات و سایر رویدادها در زمان وقوع (و نه فقط در زمان دریافت یا پرداخت وجه نقد) شناسایی و در اسناد و مدارك حسابداری ثبت می شود و در صورت‌های مالی دوره مربوط انعكاس می یابد.